جبین بر خاک نِه – ۲۱

در ارتباط با‫:‬ ,

[در هفدهم ژوئن ۱۷۴۴، نمایندگانى از مریلند و ویرجینیا با سرخپوست‏هاى شش ملت در لَنکاستِرِ پنسیلوانیا پیمان بستند. از سرخپوست‏ها دعوت کردند که پسرهایى را به کالج ویلیام و مِرى بفرستند. روز بعد آن‏ها این پیشنهاد را به شکلى که مى‏ خوانید رد کردند.]

ما مى‏ دانیم که شما به آن جور دانشى که در آن کالج‏ ها یاد مى‏ دهند خیلى احترام مى‏ گذارید، و نگهدارى جوان‏هاى ما، موقعى که با شما هستند، براى شما خیلى گران تمام مى‏ شود. ما باور مى‏ کنیم که شما با پیشنهادتان خیر ما را مى‏ خواهید؛ و ما از ته دل از شما تشکر مى‏ کنیم. اما شما که دانایید باید بدانید که ملت‏هاى مختلف تصورات مختلفى از کارها دارند و بنابراین از ما نمى‏ رنجید اگر اتفاقا تصور ما از این نوع تعلیم و تربیت با مال شما یکى نباشد. ما تجربه‏ یى از آن داریم. چند تا از جوان‏هاى ما قبلاً در کالج‏ هاى ایالت‏هاى شمالى پرورش پیدا کرده بودند! آن‏ها در همه‏ ى علوم شما آموزش دیده بودند؛ اما، موقعى که پیش ما برگشتند، دونده‏ هاى بدى بودند، از هر وسیله‏ ى زندگى در جنگل بى‏ خبر بودند… نه شکارچى، نه جنگجو و نه رایزن به دردبخورى نبودند، اصلاً به درد هیچ کارى نمى‏ خوردند.

 اما ما مجبور نیستیم پیشنهاد مهرآمیز شما را قبول کنیم، بنابراین از قبول آن معذوریم؛ و براى این‏که احساس سپاسگزارى‏ مان را نشان بدهیم، پیشنهاد مى‏ کنیم که آقایان ویرجینیا یک دسته از پسران‏شان را پیش ما بفرستند، ما مراقبت از تعلیم و تربیت آن‏ها را به عهده مى‏ گیریم، و هر چه مى ‏دانیم به آن‏ها یاد مى‏ دهیم و از آن‏ها مرد مى‏ سازیم.  (عکسهای ص ۵۸-۹)

یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

اگر اندازه‌ی نوشته‌ها برای شما کوچک می‌باشد، می‌توانید با فشردن هم‌زمان کلیدهای Ctrl و + اندازه‌ی نوشته را افزایش دهید.

بامداد ما © 2017 تمام حقوق محفوظ است.