تندیسک‌های وِنوس Venus Figurines

در ارتباط با‫:‬

تندیسک‌های وِنوس Venus Figurines

تعریف، مختصات، تعبیر

تندیسک‌‌های ماقبل تاریخی ونوس (۲۰,۰۰۰-۳۰,۰۰۰ ق‌م)

فهرست مطالب

  • تندیسک‌های وِنوس چیستند؟
  • هنر وِنوس
  • اولین کشفیات باستان‌شناختی
  • مختصات مشترک
  • تعبیر
  • آغازین‌ترین تندیسک‌های شناخته‌شده‌ی وِنوس
  • فهرست مشهورترین تندیسک‌های وِنوس (سوای برکت رام و طان‌طان) هوُله فِلس، گالگنبرگ، دونی وِستونیتسِه، مونپازیه، ویلندورف، ساوینیو، موراوانی، لوسِل، براسامپوُیی، لسپوُگه، کوستنکی، گاراگینو، آودِه‌اِوو، مال‌تا

[تندیسک، یا پیکرک، تندیس یا پیکری کوچک‌اندازه گفته می‌شود، برابر نهادی است برای figurine. وِنوس venus، در اسطوره‌های رومی، بانوخدای عشق و زیبایی است، و او را با اَفرودیته‌ی Afhrodite یونانی برابر دانسته‌اند. در برخی منابع هنری جدید به جای ونوس، «زن» به کار برده‌اند، مثلاً زنِ ویلندوف، زن هوُله فِلس، و مانند این‌ها.]

 

تندیسک‌های وِنوس چیستند؟

مقارن با جایگزین شدن هومو ساپیئنس نئاندِرتالِنسیس با انسان‌های از نظر کالبدشناسی مدرن مثل انسان کرومانیون، در ابتدای دوران دیرینه‌سنگی زبرینِ ماقبل تاریخ (از ۴۰,۰۰۰ ق‌م به این سو)، هنر ماقبل تاریخی ناگهان در اروپا شکفت. این هنر عصر سنگ آغازین در یکی از دو دسته‌ی بزرگ قرار می‌گیرد: تصویرها و ایدئومورف‌های نقاشی‌شده یا کشیده‌شده روی دیوارها و سقف غارها (هنر دیواری یا جداری)، و پیکرتراشی ماقبل تاریخی (بیش‌تر هنر قابل حمل) مخصوصاً تندیسک‌های مادینه‌ی کوچک ونوس، معمولاً در محل‌ها یا کاوشگاه‌های نوکندهای (settlement) عصر سنگ کشف شده‌اند.

 

هنر وِنوس

در باستان‌شناسی، اصطلاح «تندیسک‌های ونوس» توصیفی چتری است مرتبط با پیکرک‌های زنان عصر سنگ، آفریده شده در طی فرهنگ‌های اورینیاکی یا گراوِتیِ دیرینه‌سنگی زبرین (ﺣ ۲۰,۰۰۰-۳۰,۰۰۰ ق‌م)، در سراسر اروپا از فرانسه تا سیبری. همانندی کلّی این پیکره‌ها ــــ در اندازه و شکل [فربه یا آبستن] ــــ غیرعادی است. این‌ها را پیکرتراش‌های عصر سنگ با همه‌ی شیوه‌های مواد مختلف می‌تراشیدند، از سنگ نرم (استآتیت، کالسیت یا سنگ آهک)، استخوان، عاج، چوب، یا گل رسِ سرامیک. این نوع آخری در شمار کهن‌ترین آثار سرامیکی است که تاکنون کشف شده‌اند. صدها از این‌جور تندیسک‌ها شناخته شده‌اند، کمابیش قد همه‌شان بین ۵ تا ۲۰ سانتی‌متر است. به نظر باستان‌شناس‌های اواخر قرن نوزدهم این تندیسک‌ها تصور ماقبل تاریخی از زیبایی زنانه را تصویر می‌کنند. چنان‌که گفته شد، آن‌ها را «ونوس» نامیدند با اشاره به بانوخدای رومی زیبایی.

 

اولین کشفیات باستان‌شناختی ونوس‌ها

اولین نگاره‌ی سه‌بُعدی زن از عصر سنگ را مارکی دو ویبرایه M. Vibraye  در دوردونی Dordogne در فرانسه در حدود ۱۸۶۴ کشف کرد. کشفیات آغازین دیگر، از جمله ونوسِ براسامپوُیی، در ۱۸۹۴ در بخش جنوب غربی فرانسه از خاک درآمد، و ونوسِ ویلِندورف مشهور در ۱۹۰۸ در دره‌ی دانوب، در اتریش، پیدا شد.

 

مختصات مشترک

بیش‌تر تندیسک‌های ونوس در طراحی و شکل مختصات مشابهی دارند. نوعاً به شکل لوزی‌اند، با شکم فربه‌ی پهن که به سمت سر و ران و ساق‌ها نازک می‌شود، معمولاً دست و پا ندارنـد، یا ریز اجزای صورت. از این گذشته، در شکم، لگن، سینه، ران، شرمگاه آن‌ها غالباً تعمداً اغراق کرده‌اند. بعضی‌ها را با اخرای سرخ رنگ کرده‌اند. این مختصات کلّی در نمونه‌های آغازین‌تر مشخص‌ترند.

 

تعبیر

بعضی دیرین‌باستان‌شناس‌ها نظرشان این است که این پیکره‌های ونوس احتمالاً نمادهای باروری بودند یا شکلی از شمایل‌های دینی بدوی. اما، هیچ وفاق روشنی در میان دانشمندها درباره معنی فرهنگی آن‌ها وجود ندارد. مثلاً، گراهام کلارک می‌گوید معنای آن‌ها «بی‌شک شهوانی» است، در حالی که رنه نوژیه Rene Nougier این را مؤکداً انکار می‌کند. والتر توربروُگ W. Torbrügge مدعی است که تندیسک ونوس «طلب باروری» است، در حالی که متخصصان مکتب آندره لروآ ـ گورهان A. Leroi-Gourhan آن را از بنیاد نمادی دینی می‌داند: نظری که چارلز سلتمَن Seltman آن را قاطعانه نفی کرد. نتیجه‌گیری منصفانه این است که احتمال نمی‌رود که معنی دقیق این پیکره‌های فوق‌العاده‌ی ونوس روشن شود، دست‌کم تا وقتی که «دین» یا لااقل نقـش شمایلی مادینه‌ها در نظام باور انسان عصر سنگ به طرزی کامل‌تر فهمیده شود.

 

آغازین‌ترین تندیسک‌های شناخته‌شده‌ی ونوس

دو پیکره‌ی ونوس‌نما یافته شده‌اند که تا حدی بر خلاف دوره‌ی اصلی پیکره‌ی ونوس‌اند ــــ یعنی دوره‌های اورینیاکی و گراوِتیِ دوران دیرینه‌سنگی زبرین ــــ در داخل حوزه‌ی مدیترانه بوده‌اند و تاریخ‌شان به صدها هزار سال پیش از دیرینه‌سنگی زبرین می‌رسد، و این باعث می‌شود که این دو پیکره تاکنون کهن‌ترین تندیسک‌های شناخته‌شده‌ی ونوس در باستان‌شناسی باشند. آن دو این‌ها هستند: ونوس برکت رام، یافته‌شده در بلندی‌های جولان بین اسرائیل و سوریه، و ونوس طان‌طان، کشف‌شده در مراکش. خاستگاه هر دو فرهنگِ آشولیِ دورِ دیرینه‌سنگی زیرین است، و تاریخ آن را بین ۲۰۰,۰۰۰ و ۳۰۰,۰۰۰ ق‌م دانسته‌اند. اگرچه هنوز در باب این که آیا آن‌ها محصول دست انسان‌اند یا نه، بحث هست، اما حتا کشفیات قدیمی‌تر دیگر هنر دیرینه‌سنگی زیرین در هند گویای آن است که هنر زیبای انسان از دوره‌یی خیلی کهن‌تر از آنی است که اول فرض می‌شد.

 

فهرست مشهورترین تندیسک‌های ونوس

این فهرست منتخبی است از کهن‌ترین و مشهورترین نمونه‌های پیکره‌های ماقبل تاریخی ونوس.

 

دیرینه‌سنگی زیرین (۲,۵۰۰,۰۰۰ـ۲۰۰,۰۰۰ ق‌م)

  • ونوس برکت رام (ﺣ ۲۳۰,۰۰۰ـ۷۰۰,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس طان‌طان (ﺣ ۲۰۰,۰۰۰ـ۵۰۰,۰۰۰ ق‌م)

 

دیرینه‌سنگی زبرین (۴۰,۰۰۰ـ۸۰۰۰ ق‌م)

  • ونوس هوُله فِلس (۳۸,۰۰۰ـ۳۳,۰۰۰ ق‌م)
  • وِنوس گالگنبِرگ (ﺣ ۳۰,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس دونی وِستونیتسه (ﺣ ۲۶,۰۰۰ـ۲۴,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس مونپازیه (ﺣ ۲۵,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس ویلنِدورف (ﺣ ۲۵,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس ساوینیانو (ﺣ ۲۴,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس موراوانی (ﺣ ۲۴,۰۰۰ـ۲۲,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس لوسِل (ﺣ ۲۳,۰۰۰ـ۲۰,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس براسامپوُیی (ﺣ ۲۳,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس لِسپوُگه (ﺣ ۲۳,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس کوستِنکی (ﺣ ۲۲,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس گاراگینو (ﺣ ۲۰,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس‌های آودِه‌اِ‌وو Avdeevo (ﺣ ۲۰,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس‌های مال‌تا (ﺣ ۲۰,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس‌های زَرایسک Zaraysk (ﺣ ۲۰,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس الیزه‌اِویچی Eliseevichi (ﺣ ۱۴,۰۰۰ ق‌م)
  • ونوس اِنگِن Engen (13,000 ق‌م)
  • ونوس مونروز ـ نوشاتل Monruz / Neuchatel (10,000 ق‌م)

 

ونوس برکت رام Berekhat Ram

[برکه‌ی رام، بحیره‌ی رام]

تاریخ: ۲۳۰,۰۰۰ـ۷۰۰,۰۰۰ ق‌م

جنس: قلوه‌سنگ بازالت

تندیسک از برکت رام، فرهنگ آشوُلی، یک قلوه‌سنگ تفلا (tuff) ساخته از بازالت، که در بلندی‌های جولان در ۱۹۸۱ از خاک درآمد. آن را ن. گورِن ـ اینبر [؟] Goren-Inbar از دانشگاه عبری اورشلیم کشف کرد.

وِنوُسِ برکت رام

وِنوُسِ برکت رام

 

ونوس طان‌طان

تاریخ ۲۰۰,۰۰۰ـ۵۰۰,۰۰۰ ق‌م (یا بیش‌تر)

جنس: کوارتزیت

این تندیسک ونوس، دومین نمونه از پیکرتراشی آشوُلی است، آن را در ۱۹۹۹ لوتس فیدلر Lutz Fiedler، باستان‌شناس ایالت هِسِن Hessen، آلمان، در رودخانه‌یی در ساحل شمالی رود دَرعا چند مایل دورتر از شهر طان‌طان در کشور مغرب. کشف آن تا حدی پایه‌های شک‌هایی را سست شد که خیلی از باستان‌شناس‌ها درباره‌ی وضع برکت رام به عنوان یک اثر هنری اصیل داشتند.

ونوس طان طان

ونوس طان طان

ونوس هوُله فِلس (آلمان) Hohle Fels

تاریخ: ۳۸,۰۰۰ـ۳۳,۰۰۰ ق‌م

جنس: عاج ماموت

یافته‌شده در محل کوه هوُلنِشیتن در سوابیان یوُرا ــــ کاوشگاه یافته‌های بی‌شمار، از جمله شیر ـ انسان هولِنشیتن اشتادِل Lion Man of Hohlenstein Stadel (تریانتروپ) و یک نهان‌خانه از غار فوگِل‌هِرد Vogelherd. تندیسک هوُله فِلس را ونوس شِلکلینگن Schelklingen هم خوانده‌اند. این تندیسک کهن‌ترین کنده‌کاری پیکرنمای شناخته‌شده‌ی زن در تاریخ هنر است.

ونوس هوُله فِلس

ونوس هوُله فِلس

 

ونوس گالگِنبرگ Galgenberg (اتریش)

تاریخ: ۳۰,۰۰۰ ق‌م

جنس: سنگ سرپانتین

در ۱۹۸۸، در رسوبات یک اردوگاه شکارچی ــ گردآوردنده‌ی اورینیاکی کشف شده است. این تندیسک (که تندیسک اشتراتزینگ Stratzing هم خوانده می‌شود) شرمگاه زنانه‌ی را به صورت متمایزی نشان می‌دهد. تاریخ آن را به طور تقریبی ۳۰,۰۰۰ ق‌م دانسته‌اند، و این کهن‌ترین نمونه‌ی پیکره‌ی عصر سنگ است که تاکنون در اتریش یافته شده است.

ونوس گالگِنبرگ

ونوس گالگِنبرگ

 

ونوس دونی وِستونیتسِه Dolni Vestonice

تاریخ: ۲۶,۰۰۰ـ۲۴,۰۰۰ ق‌م

جنس: گل رس سرامیک و خاکستر استخوان

ونوس دونی وستونیتسِه‌ی ۴۳/۱۱ سانتی‌متری در ۱۹۲۵ در یک لایه‌ی خاکستر، در یک محل نوکند یا اسکان‌گاه (settlement) دیرینه‌سنگی در حوضه‌ی موراویایی، نزدیک برنو Brno کشف شد. تاریخ آن از فرهنگ گراوِتی است، و این یکی از آغازین‌ترین نمونه‌های سفالینه‌ی سرامیک است که در باستان‌شناسی شناخته شده است. علاوه بر این تندیسک ونوس، بیش از ۲۰۰۰ گلوله از گل رُس سوخته در آن کاوشگاه یافته شده است. به دلایل حفظ آن، آن را به ندرت در معرض تماشای عموم می‌گذارند.

ونوس دونی وِستونیتسِه

ونوس دونی وِستونیتسِه

 

ونوس مونپازیه Monpazier (فرانسه)

تاریخ: ۲۵,۰۰۰ ق‌م

جنس: سنگ لیمونیت

ونوس مونپازیه که ۱۹۷۰ در یک مزرعه به تازگی کنده شده کشف شده از سنگ لیمونیت تراشیده شده و مشخصاً سرین و شکم بزرگ‌شده را نشان می‌دهد. با شرمگاه اغراق‌شده متمایز می‌شود. تاریخ تقریبی آن به ۲۵,۰۰۰ ق‌م می‌رسد و کهن‌ترین قطعه‌ی شناخته‌شده‌ی پیکرتراشی ماقبل تاریخی یافته شده در فرانسه است.

 

ونوس ویلندورف Willendorf (اتریش)

تاریخ: ۲۵,۰۰۰ ق‌م

جنس: سنگ آهکِ خاگه‌سنگی (oolithic)

ونوس ویلندورف در ۱۹۰۸ کشف شد، نزدیک کرِمس Krems در اتریش. این یکی از گرافیکی‌ترین و طبیعت‌گرایانه‌ترین پیکره‌های ماقبل تاریخی زن فربه است.

ونوس ویلندورف

ونوس ویلندورف

 

ونوس ساوینیانو Savignano (ایتالیا)

تاریخ: ۲۴,۰۰۰ ق‌م

جنس: سنگ سرپانتین

این ونوس که در خاک گل رُسی کم‌عمق در کنار رود پانارو Panaro کشف شده مشهورترین پیکره‌ی زنانه‌ی ماقبل تاریخی ایتالیا است. تراشیده از یک قطعه سنگ سرپانتینِ سبز مایل به زرد، بالاتنه‌ی پیکرک کمی به پشت مایل شده است و پشت آن برآمده یا قوز است: شکمش بزرگ است، همین‌طور هم سرینش، که زیر آن ران‌های پر و پیمان است که به ساق‌های کوتاهی ختم می‌شوند که کم‌کم به طرف پا، یعنی قسمت مچ به پایین، نازک می‌شوند. نشانه‌های اخرای سرخ روی سر، بازوی راست و پایین سُرین دیده می‌شود.

ونوس ساوینیانو

ونوس ساوینیانو

 

ونوس موراوانی Moravany (اسلوواکی)

تاریخ: ۲۴,۰۰۰ـ۲۲,۰۰۰ ق‌م

جنس: عاج ماموت

کشف شده در یک مزرعه‌ی تازه شخم‌زده‌ی نزدیک روستای موراوانیِ نَد واهوم در اسلوواکی، در ۱۹۳۸٫ این تندیسک را از استخوان ماموت تراشیده‌اند و قدش ۶/۷ سانتی‌متر است. در این محل اولین بار انسان نئاندرتال در طی دیرینه‌سنگی میانه اسکان گرفت، که در آن شکار فراوان بود و چشمه‌های آب گرم به آن نزدیک بودند. ونوس موراوانی اکنون در موزه‌ی دژِ براتیسلاو نگهداری می‌شود.

ونوس موراوانی

ونوس موراوانی

 

ونوس لوسِل Laussel (فرانسه)

تاریخ: ﺣ ۲۳,۰۰۰ ق‌م

جنس: سنگ آهک

ونوس لوسِل در ۱۹۱۱ کشف شد، تراشیده روی یک قطعه سنگ آزاد در منطقه‌ی دوردونی Dordogne، کاملاً نزدیک غارهای ماقبل تاریخیِ لوسِل. نقش‌برجسته‌ی زنی عریان از جنس سنگ آهک، که قد آن تقریباً ۴۳ سانتی‌متر است. این پیکره کمی با اخرای سرخ رنگ شده است. یکی از شش تندیسک نقش‌برجسته است، که ناحیه‌ی آیینی یک پناهگاه سنگی عصر سنگ را که در آن یافته شده اشغال کرده بودند. با مشخصات پستان‌های آویزان مرسوم، لگن و سرین پهن و فرم‌های فربه، دست و انگشت دارد اما پا ندارد، و پیکرتراش از خط کناره‌نمای سنگ استفاده کرده که شکم آبستن را تقویت کند. در دست راست زن یک شاخ گاومیش هست که سیزده بریدگی یا فاق دارد ــــ که شاید نماد تعداد چرخه‌های عادت ماهانه در یک سال باشد. کنجکاوی‌برانگیز است که در طرف راست پیکره یک حکاکی کوچک از یک نماد احلیل‌مانند هست، که این یکی از علائم انتزاعی است که عموماً در نقاشی غارها به کار برده می‌شد. ونوس لوسل به عنوان یکی از آغازین‌ترین نمونه‌های شناخته‌شده‌ی پیکرتراشی نقش‌برجسته‌ی ماقبل تاریخی در موزه داکیتِن d’Aquitaine، در بوردو، نگهداری می‌شود.

ونوس لوسِل

ونوس لوسِل

 

ونوس براسامپوُیی Brassempouy (فرانسه)

تاریخ: ۲۳,۰۰۰ ق‌م

جنس: عاج ماموت

کشف‌شده در ۱۸۹۲ در براسامپوُیی، در بخش جنوب غربی فرانسه، این تندیسک احتمالاً آغازین‌ترین کنده‌کاری ماقبل تاریخی چهره‌ی انسان است.

ونوس براسامپوُیی

ونوس براسامپوُیی

 

ونوس لِسپوُگه Lespugue (فرانسه)

تاریخ: ۲۳,۰۰۰ ق‌م

جنس: عاج ماموت

کشف ‌شده در ۱۹۲۲ در غار عصر سنگی له ریدو Les Rideaux نزدیک روستای لسپوُگه در هوت گارونِ Haute Garonne فرانسه، این کنده‌کاری مشهور تقریباً ۲۴/۱۵ سانتی‌متر قد دارد و اوج انتزاع را در پیکرهای ونوس فرهنگ گراوِتیِ دیرینه‌سنگی زبرین نشان می‌دهد. این تندیسک که یک شکل کلّی لوزی‌وار را نشان می‌دهد در مختصات عمومی هیچ‌یک از جزئیات چهره، پستان‌ها، لگن و سرینِ اغـراق‌شده مشترک نیست، بل‌که این ویژگی‌ها را به چنان حدی می‌رساند که پستان‌ها با بالاتنه می‌آمیزند و این به یک نیمرخ صاف‌شده منجر می‌شود. به طور کلّی، تعبیر بسیار اسلوب‌دار (stylized) قراردادهای پیکرتراشیِ نوعیِ ونوس است. این تندیسک در موزه‌ی انسان‌شناسی پاریس (Musée de l’Homme) نگهداری می‌شود.

ونوس لِسپوُگه

ونوس لِسپوُگه

 

ونوس کوستنکی Kostenky (روسیه)

تاریخ: ۲۲,۰۰۰ ق‌م

جنس: استخوان ماموت

کشف‌ شده در کاوشگاه باستان‌شناختی مشهور کوستنکی در منطقه‌ی دُن Don بخش جنوبی روسیه، این تندیسک ونوس کهن‌ترین نمونه‌ی شناخته‌شده‌ی پیکره‌ی ماقبل تاریخی در روسیه است.

ونوس کوستنکی

ونوس کوستنکی

 

ونوس گاراگینو Garagino (روسیه)

تاریخ: ۲۰,۰۰۰ ق‌م

جنس: سنگ آتشفشانی

کشف‌شده در ۱۹۲۶ توسط باستان‌شناس زامیاتینین Zamiatinine، در ساحل راست رود دُن نزدیک ملتقای آن با رود سوسنا Sosna در بخش جنوبی روسیه، قد این تندیسک تقریباً ۶ سانتی‌متر و از سنگ آتشفشانی تراشیده شده است. آن را در طی حفاری‌های یک نوکنده‌ی عصر سنگ از خاک بیرون آورده‌اند. در طی این کار مقدار زیادی از پتروگلیف‌ها، دستکارها، ابزارهای آتشزنه و استخوان‌های حیوانات کشف شده‌اند، همراه با چند تندیسک ونوس. ونوس گاراگینو که کمابیش به سبک کاریکاتور تراشیده شده عمدتاً مرکب از پستان‌ها و شکم بسیار بزرگ، با بقایای کوتاه ران، که از بالای زانو شکسته است.

ونوس گاراگینو

ونوس گاراگینو

 

ونوس‌های آودِه‌اِوو Avdeevo (روسیه)

تاریخ: ۲۰,۰۰۰ ق‌م

جنس: عاج ماموت

کشف ‌شده در بعد از جنگ بزرگ میهنی [۱۹۴۱ـ۱۹۴۵]، کاوشگاه‌های باستان‌شناختی آودِه‌اِوو در اواسط دهه‌ی ۷۰ از نو حفاری شده بودند. آودِه‌اِوو به مثلث کوستنکی ــ گاراگینو ــ آودِه‌اِوو در منطقه‌ی ورونژـ لیپِسک‌ـ‌کوُرسک Voronezh-Lipesk-Kursk تعلق دارد، و با سبک کم‌تر فربه و کم‌تر اغراق‌شده‌ی ونوس‌تراشی مرتبط است. همچنین به خاطر ونوس دوگانه‌ی پشت به پشتش معروف است.

ونوس‌های آودِه‌اِوو

ونوس‌های آودِه‌اِوو

 

ونوس‌های مال‌تا Mal’ta (روسیه)

تاریخ: ۲۰,۰۰۰ ق‌م

جنس: عاج ماموت

کشف ‌شده در اوُسول‌یه Usol’ye نزدیک ایرکوتسک Irkutsk، دریاچه‌ی بایکال در سیبری، تندیسک‌های ونوس مال‌تا قدیمی‌ترین پیکره‌های سیبریایی‌اند که تاکنون یافته شده‌اند. تراشیده از عاج ماموت، یا شاخ گوزن، فربگی آشکار تندیسک‌های اروپایی ونوس را ندارند. این‌ها در موزه‌ی ارمیتاژ، در سن‌پترزبورگ، نگهداری می‌شوند.

ونوس‌های مال‌تا

ونوس‌های مال‌تا

 

ونوس‌های زارایسک Zaraysk (روسیه)

تاریخ: ۲۰,۰۰۰ ق‌م

جنس: عاج ماموت

حفاری‌شده از کاوشگاه باستان‌شناختیِ بیرون دیوارهای دژ قرون وسطایی زارایسک، این‌ها پنجمین مجموعه‌ی تندیسک‌های ونوس‌اند که مکتب روسی را می‌سازند، بعد از پیکره‌های کوستنکی، آودِه‌اِوو، گاراگینو و مال‌تا.

ونوس‌های زارایسک

ونوس‌های زارایسک

 

توجه: هیچ تندیسک ونوس مهمی با دوران هنر سوُلتری (۰۰۰/۲۰ـ۰۰۰/۱۵ ق‌م) مرتبط نیست.

 

ونوس الیزه‌اِویچی Eliseevichi (000/14 ق‌م)

تاریخ: ۱۴,۰۰۰ ق‌م

جنس: عاج

کاملاً متفاوت از ونوس‌های سبک کوستنکی‌ـ‌آودِه‌اِوو، این پیکرک مادِلنی / ماگدالنی از بریانسک Bryansk با تندیسک فرانسوی معروف به ونوس اَمپودیک Impudique [ونوس بی‌شرم] (۱۴,۰۰۰ ق‌م)، از پناهگاه سنگی لوژری باس Laugerie Basse، وجه اشتراک بیش‌تری دارد.

ونوس الیزه‌اِویچی

ونوس الیزه‌اِویچی

 

ونوس اِنگن Engen  (سوئیس)

تاریخ: ۱۳,۰۰۰ ق‌م

جنس: کهربای سیاه (jet)، نوعی زغال قهوه‌یی (lignite) نیمه‌گرانبها

دقیقاً شبیه ونوس مون‌روز تراشیده شده، در حدود ۱۲۰ کیلومتری مون‌روز کشف شده، اما تاریخ آن ۳۰۰۰ سال قدیمی‌تر است.

ونوس اِنگن

ونوس اِنگن

 

ونوس مون‌روز / نوشاتل Monruz / Neuchatel (سوئیس)

تاریخ: ۱۰,۰۰۰ ق‌م

جنس: کهربای سیاه

آویزِ مادِلنیِ پیکر انسانی اسلوب‌دار (قد ۵/۲ سانتی‌متری). یافته ‌شده در ۱۹۹۱ در نوشاتِل، سوئیس.

ونوس مون‌روز

ونوس مون‌روز

    

یادداشت خود را بفرست

لطفن اسم خود را وارد کنید

ورود اسمتان ضروری است.

لطفن یک ایمیل واقعی وارد کنید

یک آدرس ایمیل ضروری است

پیام خود را وارد کنید

اگر اندازه‌ی نوشته‌ها برای شما کوچک می‌باشد، می‌توانید با فشردن هم‌زمان کلیدهای Ctrl و + اندازه‌ی نوشته را افزایش دهید.

بامداد ما © 2017 تمام حقوق محفوظ است.